Άλλοι τσακώνονται και άλλοι κάνουν δουλειά!

Από τη μία ο δήμαρχος, από την άλλη εκείνοι που φιλοδοξούν να του πάρουν τη θέση, και στη μέση ατελείωτες συζητήσεις για το τι χρειάζεται ο Δήμος, τι πρέπει να γίνει και ποιος μπορεί να το κάνει καλύτερα.

Μόνο που, την ώρα που κάποιοι αναλώνονται σε αντιπαραθέσεις και υποσχέσεις, υπάρχουν και άνθρωποι που σηκώνουν τα μανίκια και δουλεύουν. Κυριολεκτικά!

Ένας από αυτούς είναι ο πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Νιου Χωριού, ο Νίκος Βαγιωνάκης.

Ο Νίκος έχει αφιερώσει τα τελευταία τρία χρόνια ένα σημαντικό κομμάτι της καθημερινότητάς του στην προσπάθεια να βελτιώσει τη ζωή των συγχωριανών του. Με προσωπικό χρόνο, με αυταπάρνηση και, πολλές φορές, βάζοντας το χέρι στην τσέπη.

Παρεμβάσεις σε κτίρια, εργασίες στην οδοποιία, καθαρισμοί ρεμάτων, περιποίηση κοινόχρηστων χώρων, εκδηλώσεις και δεκάδες μικρές ή μεγαλύτερες παρεμβάσεις που μπορεί να μη γίνονται πρωτοσέλιδα, αλλά κάνουν τη διαφορά στην καθημερινότητα ενός χωριού.

Και το σημαντικότερο; Ο Νίκος δεν είναι από εκείνους που μασάνε τα λόγια τους. Εκεί που πρέπει να φωνάξει, θα φωνάξει. Εκεί που πρέπει να αναγνωρίσει μια προσπάθεια, θα πει το «μπράβο» του. Χωρίς να μετράει πολιτικές ισορροπίες και χωρίς να υπολογίζει ποιος μπορεί να ενοχληθεί.

Γιατί, απ' ό,τι φαίνεται, έχει βάλει πάνω από όλα έναν στόχο: να γίνεται δουλειά στο χωριό του.

Από τα σκουπίδια που πρέπει να μαζευτούν μέχρι μια μικρή κακοτεχνία σε κάποιο πεζοδρόμιο, ο πρόεδρος προσπαθεί να δίνει λύσεις. Εκεί που οι διαδικασίες του Δήμου μπορεί να χρειάζονται χρόνο, ο ίδιος αναζητά τρόπους για να προχωρήσουν τα πράγματα.

Και κάπου εδώ βρίσκεται η ουσία της υπόθεσης.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι μόνο φωτογραφίες, δηλώσεις, συνεδριάσεις και μεγάλα λόγια. Είναι κυρίως η καθημερινότητα του πολίτη. Είναι να βλέπει ο κάτοικος του χωριού του ότι υπάρχει κάποιος που ενδιαφέρεται πραγματικά για τον τόπο του.

Τώρα, αν ο Νίκος Βαγιωνάκης έχει στο μυαλό του κάποιο επόμενο πολιτικό βήμα, δεν το γνωρίζουμε. Ούτε έχει εκφραστεί δημόσια για το τι θα ήθελε να κάνει στο μέλλον στον Δήμο Αποκορώνου. Και, μεταξύ μας, δεν είναι αυτό το ζητούμενο.

Το ζητούμενο είναι να αποτελέσει το παράδειγμά του αφορμή για να κινητοποιηθούν και άλλοι πρόεδροι, όχι μόνο στον Αποκόρωνα αλλά σε όλους τους δήμους.

Γιατί οι τοπικές κοινωνίες δεν έχουν ανάγκη από άλλους ανθρώπους που θα τους εξηγούν διαρκώς τι «θα» κάνουν.

Έχουν ανάγκη από ανθρώπους που κάνουν!

Και, στην περίπτωση του Νίκου, αυτό φαίνεται να το έχουν καταλάβει καλά στο Νιο Χωριό.